De oerknaltheorie is een van de best onderbouwde theorieën over het ontstaan van het heelal. Er zijn veel aanwijzingen die deze theorie ondersteunen, zoals de kosmische achtergrondstraling. Toch kent de oerknaltheorie ook enkele problemen. Om deze problemen op te lossen, werd in 1979 het inflatiemodel ontwikkeld.
Volgens dit model maakte het heelal vlak na de oerknal een extreem korte periode van ongelooflijk snelle groei door. Het heelal zou in slechts 10⁻⁴³ seconde zijn gegroeid van ongeveer de grootte van een proton tot de omvang van een grapefruit. Deze periode van 10⁻⁴³ seconde komt overeen met slechts 0,0000000000000000000000000000000000000000001 seconde!
Een grapefruit lijkt misschien niet bijzonder groot, zeker niet als we het over het heelal hebben. Maar wanneer je bedenkt hoe onvoorstelbaar kort deze tijdsduur is, wordt duidelijk hoe extreem snel deze groei moet zijn geweest.
Deze theorie kreeg de naam inflatiemodel en het bijbehorende heelal werd ook wel het inflationary universe genoemd, vrij vertaald: ‘het opgeblazen heelal’. Hoewel het inflatiemodel belangrijke problemen van de oorspronkelijke oerknaltheorie wist op te lossen, bracht het ook nieuwe vraagstukken met zich mee.
In deze presentatie wordt uitsluitend de eerste, oorspronkelijke versie van het inflatiemodel besproken.
Over de spreker
Anne van Weerden is bestuurslid van de vereniging voor weer- en sterrenkunde Galaxis, en heeft een bachelorgraad in natuurkunde. Ze werkt als informatiespecialist bij de Universiteitsbibliotheek Utrecht. Anne is biograaf van Sir William Rowan Hamilton (1805-1865), de man achter de Hamiltoniaan die gebruikt wordt in alle moderne fysica, en de ontdekker van de quaternionen, waaruit eerst de vector analyse ontstond die nu zelfs gebruikt worden voor digitale rotaties in bijvoorbeeld robotica, animaties, virtual reality en zelfs in de Gaia satelliet.
